பொறுப்பும்... துறப்பும்...!
மேலதிகாரி இந்த பொறுப்பு எனக்கு கொடுத்துவிட்டார் நான் எப்படியாவது இது முடித்தே ஆக வேண்டும் என்று கடமையே கண்ணாக நின்று பொறுப்பை நிறைவேற்றும் பலரை
நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.
அது நிறுவனத்தின் வளர்ச்சிக்கும் நம்மீதான நம்பிக்கைக்கும் கொடுக்கப்படும் ஒரு வாய்ப்பு. அதை சிறப்பாக செய்து முடிப்பது கடமையாக இருக்கலாம்.
ஆனால் வேறு பல பொறுப்புகளும் தனிப்பட்ட விதத்தில் இருக்கின்றன. அதில் எல்லாம் மூக்கை நுழைத்து தான் மிகவும் பொறுப்பானவர் என்று நிரூபிப்பதற்காகவே பலர் பொறுப்புகளை அள்ளி சுமப்பார்கள். சிலவற்றை தூரிதமாக நிறைவேற்றுவார்கள் சிலவற்றை நிறைவேற்ற முடியாமல் வருந்துவார்கள்.
பொறுப்புகளுக்கும் நேரத்திற்கும் நேரடி தொடர்பு உண்டு.
ஒரு முறை ஒரு நண்பர் எங்கள் வீட்டில் இருக்கும் டிவியை பார்த்துவிட்டு இதே போல் டிவியை நாங்கள் வாங்க வேண்டும் என்று அவர் வீட்டில் உள்ளவர்கள் கூறினார்கள் எனவே இனியும் தாமதிக்காது நான் டிவி வாங்க வேண்டும் என்று அந்த டிவியை பற்றி அதன் தகவல்களை விசாரித்து குறிப்பு எடுத்துக் கொண்டார்.
நான் கூறினேன் கொஞ்சம் பொறுமையாக இருங்கள், இன்னும் ஒரு சில வாரங்களுக்குள் புதிய மாடல்கள் வர இருக்கின்றன அதில் எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்றேன்.
ஆனால் அவரது குடும்பத்தினர் இந்த பொறுப்பை என்னிடம் கொடுத்து விட்டார்கள் இனி காலம் தாழ்த்த முடியாது என்று ஒரே வாரத்திற்குள் ஒரு டிவியை வாங்கிக் கொண்டு வந்து வீட்டில் வைத்தார்.
பிறகு ஒரு மாதங்கள் கழித்து இந்த டிவியில் எச்டிஎம்ஐ போர்ட் ஒன்றுதான் இருக்கிறது யுஎஸ்பி போர்ட் ஒன்றுதான் இருக்கிறது என்று குறைபட்டுக் கொண்டார்.
கூடவே டிஸ்ப்ளே தெளிவும் மிக குறைவாக இருந்தது என்பதையும் அவர் கண்டறிந்து அவசரப்பட்டு விட்டோம் என்று உணர்கிறார்.
அவர் குடும்பத்தினர் இப்பொழுது அவரை குறை சொல்ல துவங்கி விட்டனர். ஒரு நல்ல டிவியை கூட வாங்க தெரியாதா என்று அவர்களின் கேள்வி சங்கடத்தை தான் ஏற்படுத்தும்.
பொறுப்பை துரிதமாக நிறைவேற்றுவது முக்கியம்தான். ஆனால் அதைவிட முக்கியமானது அந்த பொறுப்பிற்கான தேவை என்ன என்பதை உணர்ந்து அதை முடிக்க சற்று நேரம் எடுத்துக் கொண்டாலும் தெளிவாக நிறைவேற்றுவது அதைவிட மிக முக்கியம்.
அலுவலகத்தில் கணினி பணிகள் வேகமாக பணியாற்றும் ஒரு இளம் வாலிபரை எங்களது மேல் அதிகாரி மிகவும் பாராட்டி மெச்சி கொண்டு இருந்தார்.
ராம்கியிடம் இந்த வேலையை கொடுத்தேன் எவ்வளவு வேகமாக முடித்து இருக்கிறான் பாருங்கள் என்றார்.
ஒரு வாரம் கழித்து அவர் முடித்த 150 கோப்புகளில் ஒரு கோப்பில் சந்தேகம் இருந்து அதை ஆராயும் பொழுது அது தவறான முறையில் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டு இருக்கிறது என்பதை அறிந்து மேலதிகாரி திகைத்துப் போனார்.
அதே சந்தேகத்தை மீதமுள்ள 149 கோப்புகளிலும் ஆராய்ந்து பார்க்க சொல்லும் பொழுது அதில் கிட்டத்தட்ட 100க்கும் மேற்பட்ட கோப்புகளில் அந்த தவறு (அதே தவறு) நடந்துள்ளது என்பதை நாங்கள் கண்டறிந்து திகைத்துப் போனோம்.!
அந்த கோப்புகளை துரிதமாக முடிக்க அவர் எவ்வளவு நேரம் எடுத்துக் கொண்டாரோ அதே அளவு இன்னொரு மடங்கு நேரத்தை அதை சரி செய்ய எங்களுக்கு ஆகிவிட்டது.
பொறுப்புகளை விரைவாக முடிப்பது அல்லது நேர்த்தியாக முடிப்பது என்பதற்கான வித்தியாசங்களை உணர்ந்து பொறுப்புகளை கையாளும் பொழுது சிறிது கால நேரங்கள் கூடினாலும் முடிக்கப்பட்டது முழுமையாக முடிக்கப்பட்டதாக இருக்கும்.!!
அந்த கால நேரத்திற்குள் நம்மால் இந்த பொறுப்பை நேர்த்தியாக முடிக்க முடியாது என்றால் இது என்னால் (அல்லது என்னால் மட்டும் இந்த நேரத்துக்குள் முடிக்க) முடியாது என்று வெளிப்படையாக சொல்வது தான் மிக நல்லது.!
பொறுப்பை பொறுத்துச் செய்ய இயலாமல் இருப்பின் துறப்பதும் அவரவர் பொறுப்புதான்..!
அன்புடன்
பூங்குன்றன்
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக